Heeft de verplichting van het inlezen van de EID de lakmoesproef doorstaan?

21/03/2018

InlezenEID-cut-1144-599-657-0.png

Op 1 oktober werd het inlezen van de eID verplicht. Het interesseerde ons om eens te weten hoe wij deze verplichting als zelfstandige thuisverpleging doorstaan hebben.

Om dit te weten te komen stuurden we een enquête naar 1400 zelfstandige thuisverpleegkundigen. Van 464 kregen we antwoord (respons: 33%)!

De hoge respons is wellicht toe te schrijven aan het feit dat heel wat thuisverpleegkundigen behoorlijk geërgerd reageren op de maatregel! Maar liefst 216 van de 464 respondenten (47%!), hetgeen behoorlijk veel is, schreven een persoonlijke commentaar!

Van deze 216 respondenten reageerden 73% ronduit geërgerd, een kleine 2% was echt kwaad! Iets meer dan 25% stemt in met de maatregel en vindt de inlezing van de eID van de patiënt geen probleem.

 

 

 


 
 
De te grote tijdsinvestering die gepaard gaat met het inlezen bezorgt de grootste ergernis, gevolgd door de stress die gepaard gaat met het niet kunnen inlezen om diverse redenen (zie hieronder). De hoge kostprijs van deze maatregel, zonder dat daar vanuit de overheid iets tegenover staat, behoort tot de top 3. De andere redenen worden weergegeven in onderstaande grafiek: ‘Synthese commentaren’

 

 

Verschillende respondenten klagen het gebrek van afgestemde voorbereiding aan! Hiermee bedoelen ze dat erom zo te zeggen geen maatregelen werden genomen om het werkveld, de softwareleveranciers en de mutualiteiten op mekaar af te laten stemmen en proef te draaien vooraleer in ‘productie’ te gaan! Hebben onze vertegenwoordigers in de overeenkomstencommissie in het RIZIV hierover afspraken gemaakt? Uiteindelijk bezorgde dit niet afstemmen heel wat stress op het werkveld en waren heel wat zelfstandige thuisverpleegkundigen aan hun lot overgelaten!

Bovendien werd opgemerkt dat bij het in productie gaan van deze maatregelen verwarring bestond over de reglementering bij zowel de softwarebedrijven als bij de mutualiteiten, waardoor dit in een aantal gevallen uitmondde in verwerpingen, verwerpingen waaraan de thuisverpleegkundigen in kwestie geen enkele schuld treffen!

Enkelen gaven ook aan dat door het verplicht maken van de inlezing van de EID, het afleveren van het bewijsstuk zou mogen afgeschaft worden, gezien dit voor heel wat papierproductie zorgt dat wat later toch in de prullenbak van de patiënt beland.

De meesten die op de volledige enquête antwoordden (464) waren vrouwen (82%), werken hoofdzakelijk in hoofdberoep (91%) en zijn gemiddeld 46 jaar en zijn gemiddeld 16 jaar actief als zelfstandige thuisverpleegkundige.

De antwoorden kwamen uit de verschillende provincies (16% Antwerpen, 6% Limburg, 37% Oost-Vlaanderen, 16% Vlaams-Brabant, 34% West-Vlaanderen – een aantal verpleegkundigen werken in meer dan 1 provincie).

Meer dan 70% van de respondenten waren reeds meer dan 6 maand op de hoogte van deze maatregel. Een kleine 3% was slechts een goeie maand hiervan op de hoogte!

Meer dan 60% werd hiervan op de hoogte gesteld via de beroepsorganisatie, 56% via de softwareleverancier en een kleine 40% via het RIZIV.

De meeste zelfstandige thuisverpleegkundigen gebruiken voor het inlezen een bluetoothkaartlezer op hun smartphone (53,8%), dan een tablet met externe kaartlezer (23,1%) en 18,92% gebruikt een tablet met geïntegreerde kaartlezer en gebruiken hoofdzakelijk een invoermedium op Android (35,31%), dan IOS (30,12%) en 21,48% gebruikt Windows. Opmerkelijk is dat een kleine 12% niet weet welk operatingsysteem men gebruikt.

 

 
 

Wat de inlezingen zelf betreft, is er een duidelijke verbetering over de tijd waar te nemen: in oktober waren er nog 18,03% mislukte inlezingen en in januari waren dat gemiddeld 9,89%. Dus gemiddeld nipt onder de toegestane 10%-grens.

In de rand dienen we op te merken dat we bij de bevraging onvoldoende hebben gedefinieerd wat we bedoelden met een succesvolle inlezing. We vernemen door deze bevraging te doen dat sommige verpleegkundigen een succesvolle inlezing niet juist interpreteren! Sommige verpleegkundigen beschouwen het inscannen van het kleefbriefje van de patiënt als een succesvolle inlezing. Niets is minder waar! We citeren, voor alle duidelijkheid, het antwoord in haar brief van 21 november 2017 van Mevr. De Block, minister van Sociale Zaken en Volksgezondheid aan Cario: “In overleg met de thuiszorgsector werden een aantal afwijkingsregels bepaald. Zo kan tien procent van de gevallen afgeweken worden van de e-ID lezing. In die gevallen kan de lezing gebeuren via de barcode op het kleefbriefje van het ziekenfonds of door het INSZ-nummer manueel in te geven. De verpleegkundigen dienen dan wel te motiveren waarom ze afwijken van de e-ID lezing (bijvoorbeeld door een panne van het informaticasysteem). We denken dat deze passage niet aan duidelijkheid ontbreekt!

Wanneer we aannemen dat een aantal verpleegkundigen deze richtlijn niet goed hebben geïnterpreteerd, moeten we er rekening mee houden dat de mislukte lezingen waarschijnlijk hoger zullen liggen, dan hetgeen hierboven werd gerapporteerd!

 
 

Op het vlak van impact op de gerealiseerde maandelijkse omzet, heeft het inlezen quasi geen invloed (in oktober was er een gerapporteerde gemiddelde omzetvermindering van 0.7% en in november – december was dit nog maar slechts 0,2%.

Algemeen kan gesteld worden dat op de volgende gebieden: connectiviteit, kaartlezer, software en niet-verklaarbare problemen, Windows veruit het minst problemen geeft, gevolgd door Android en tenslotte door IOS.

 



Er is ook een beduidend verschil tussen de softwarepakketten wanneer we de problemen bekijken op dezelfde gebieden (connectiviteit, kaartlezer, software en niet-verklaarbare problemen). Twee softwareleveranciers springen wel in het oog door een relatief hoger probleem-ratio. U vindt het overzicht hierna, de firma’s worden wel gecodeerd weergegeven.
 
 


 

Verder merkten we ook op dat oudere verpleegkundigen minder mislukte inlezingen rapporteren!
Maar wat ook nog belangrijk is om mee te nemen, is het belangrijk verschil tussen respondenten die zich langer hebben voorbereid en diegenen die zich minder lang hebben voorbereid.
Een goede voorbereiding loont om het inlezen van de EID goed onder de knie te krijgen!

Besluit:

De verplichting van de inlezing van de eID heeft de gemoederen behoorlijk beroerd! Heel wat thuisverpleegkundigen reageren ronduit geërgerd! De inlezing gaat met heel wat verzorgingstijd lopen, jaagt de thuisverpleegkundigen op kosten en zorgt bovendien voor heel wat (onnodige) stress!

De verplichte inlezing van de eID heeft omzetsgewijs weinig tot geen impact gehad. De mislukte inlezingen in de 4de maand van de inlezing (januari 2018) flirt met de tolerantiegrens van 10%, hetgeen naar onze inschatting nog behoorlijk hoog is. M.a.w. dit vraagt nog om verbetering!

Er zijn duidelijke verschillen waar te nemen bij het gebruikte operatingsysteem en het al of niet succesvol inlezen, alsook bij het gebruikte softwarepakket.

Hetgeen eveneens loont is een goede voorbereiding. Volgens ons is het belangrijk om hier voldoende aandacht aan te besteden! Doch deze roep om degelijke voorbereiding mag niet enkel beperkt blijven tot de werkvloer! Softwarebedrijven én mutualiteiten moeten hier ook hun verantwoordelijkheid opnemen!

Algemeen kan gesteld en niettegenstaande de doorgemaakte problemen, mogen we stellen dat de zelfstandige thuisverpleegkundigen de lakmoesproef doorstaan hebben! Doch dienen we de leerpunten zeker niet te vergeten voor een volgende operatie, die er ongetwijfeld zal komen!

Wordt vervolgd!

Maak een afspraak

Vul je gegevens in en wij nemen met u contact op. Zo kunnen we opzoek gaan naar een geschikt moment  om af te spreken om al je vragen te beantwoorden.

Contacteer ons